Anne Hermans en Daniel Tammet
Geplaatst door: Jan Martens in Algemeen | Het artikel is in totaal 2117 x gelezen, 1 x vandaag
(Nog geen beoordeling)
Loading ...
Gisteren zag ik tijdens het controleren van mijn rss-feeds het laatste stuk van De co-assistent. ‘s Ochtends had ik in de Volkskrant al een interview met Anne Hermans (pseudoniem) gelezen, waarin ze aangeeft dat De Co-assistent hele goede tv is.
Toevallig las ik, terwijl ik met een schuin ook naar de televisie keek (had ik nu maar de gave van Kim Peek om met beide ogen afzonderlijk een pagina uit een boek te lezen. Hij leest dus twee pagina’s tegelijk.) het artikel op MedLog over de invloed van televisieseries op gezondheid.
Van die groep gaf 65 procent aan gezonder te zijn gaan leven na het zien van de afleveringen waarin onder meer obesitas, hoge bloeddruk en gezonde eetgewoonten aan bod kwamen.
Het lijkt dus een mogelijkheid om leefpatronen te beinvloeden door TV series.
Dus kijkers steken toch iets op van het kijken naar gezondheidsinformatie op televisie. Wat zullen zij dan denken van een co-assistent die een patient dood verklaart? Dit gebeurt namelijk bij De co-assistent. Ik heb in mijn omgeving nog nooit gehoord van een co-assistent die een patient dood verklaarde. In zo’n geval is het de bedoeling om de arts erbij te roepen. Deze zal de patient onderzoeken en dood verklaren. De kijker krijgt zo een verkeerd beeld van de co-assistent, als ze al een idee hebben wat het verschil tussen een co en een arts is. Ik vernam dat Anne Hermans wilde dat de serie zo natuurgetrouw mogelijk neergezet zou worden. Volgens mij gaat de serie al bij de eerste uitzending de mist in, maar ik kan er natuurlijk helemaal naast zitten.
Daarna hadden Pauw en Witteman Daniel Tammet te gast. Daniel is een savant net zoals Rainman, gespeeld door Dustin Hoffman. De film Rainman is gebaseerd op de bovengenoemde persoon Kim Peek. In tegenstelling tot Kim Peek is Daniel in staat om een sociale interactie aan te gaan met zijn omgeving. Maar Daniel heeft ook verschillende gaven. Zo zijn bij hem getallen en kleuren vermengd. Dit heet synesthesia. Daarnaast kent hij 22.500 cijfers van pi uit zijn hoofd. Hiervoor heeft hij wel moeten trainen. Het getal pi staat erom bekend dat er geen patroon in te ontdekken is.
Door het feit dat Daniel goed in staat is om over te brengen hoe hij de wereld ervaart, de wereld bestaat voor hem uit twee delen, een uit mensen, de ander uit getallen, krijgen we inzicht in hoe zo’n syndroom werkt. Hij vindt het prima om als onderzoeksobject te dienen, maar het belangrijkste dat Tammet wil meegeven is dat iedereen zichzelf moet zijn. Liefhebbers van Sacks moeten zeker kijken naar dit interview. De hele uitzending met als gasten ook Dick Schwaab, Dolf Jansen en Ronald Plasterk is te zien op Uitzendinggemist.nl. Daniel heeft zijn ervaringen in het boek Born on a blue day opgeschreven. Ik heb het nog niet gelezen maar dat ga ik zeker doen.
 Op een blauwe dag geboren Daniel Tammet |
 Born On A Blue Day Daniel Tammet |
 De co-assistent A. Hermans |
Stem op dit artikel of voeg het toe aan:
Artikelen (RSS)
27 september 2007 om 17:13
Jan,
Iedereen mag iemand doodverklaren, dus ook een co-assistent. Ze mogen alleen de vereiste papieren niet tekenen…
Misschien moet je in dat blok dat je al dan niet geeft wat lesjes gezondheidsrecht meepakken. Of Raadpleeg Kwee voor meer info hieromtrent.
Groet!
Sander
Zou u dit commentaar, indien u dit nog niet gedaan heeft, willen beoordelen?12 december 2007 om 14:25 (subscribed to comments)
Wat is “sociaal”?
Je kunt een aap, bij wijze van spreken, thee leren zitten drinken aan tafel: dat ziet er dan aan de BUITENKANT heel menselijk uit, maar het blijft een aap. Autisme zit aan de binnenkant!
Alle autisten maken contact. Dat is niet het punt. Het punt is de kwaliteit van dat contact (te veel òf juist te weinig; in ieder geval ongepast). Autisten hebben sociale interesse, maar missen finesse. Dat is waar het om gaat.
Als je ècht begrijpt wat autisme is omdat je het zelf ook “hebt”, dan weet je dat dit niet zo bijzonder is. Ik kan ook in een week IJslands leren omdat ik associatief denk en geen sociaal leven heb (in de niet-autistische zin van het woord) zodat ik de hele dag kan studeren en dan kom je er wel. Een taal leren is overigens nog iets heel anders dan die taal toepassen op een sociaal relevante en betekenisvolle manier. Autisten gebruiken taal bovendien heel anders dan niet-autisten. Nederlands praten is niet hetzelfde als adequaat kunnen communiceren …
Autisten hebben bovendien doorgaans een geheugen als een olifant omdat hun hersenen anders in mekaar steken. Ik kan ook, als gevolg van autisme, grenzeloos lang bezig zijn met een interesse of hobby en iets helemaal uitdiepen tot op de bodem waardoor ik vergeet te eten. Niets bijzonders voor autisten.
Wat niet-autisten vaak vergeten en waar ze zich door laten misleiden is dat iemand zoals Daniël niet voor niets bij een psychiater terechtkomt omdat hij vastloopt in zijn leven. Hij zet zijn vaardigheden ook niet om in iets dat echt maatschappelijk nut heeft, het draait puur om hem en hem alleen. Hij is vroeger op school vaak gepest en dat is typerend voor mensen met autisme en een (rand)normaal IQ. Later lopen ze ook op het werk vast of in een opleiding omdat ze uit de toon vallen. Dat is alles behalve mild (er bestaat dus geen mild autisme, een uitdrukking die ik wel vaker hoor).
Ronald – http://www.autilogie.nl
Zou u dit commentaar, indien u dit nog niet gedaan heeft, willen beoordelen?