Je kunt een aap, bij wijze van spreken, thee leren zitten drinken aan tafel: dat ziet er dan aan de BUITENKANT heel menselijk uit, maar het blijft een aap. Autisme zit aan de binnenkant!

Alle autisten maken contact. Dat is niet het punt. Het punt is de kwaliteit van dat contact (te veel òf juist te weinig; in ieder geval ongepast). Autisten hebben sociale interesse, maar missen finesse. Dat is waar het om gaat.

Als je ècht begrijpt wat autisme is omdat je het zelf ook “hebt”, dan weet je dat dit niet zo bijzonder is. Ik kan ook in een week IJslands leren omdat ik associatief denk en geen sociaal leven heb (in de niet-autistische zin van het woord) zodat ik de hele dag kan studeren en dan kom je er wel. Een taal leren is overigens nog iets heel anders dan die taal toepassen op een sociaal relevante en betekenisvolle manier. Autisten gebruiken taal bovendien heel anders dan niet-autisten. Nederlands praten is niet hetzelfde als adequaat kunnen communiceren …

Autisten hebben bovendien doorgaans een geheugen als een olifant omdat hun hersenen anders in mekaar steken. Ik kan ook, als gevolg van autisme, grenzeloos lang bezig zijn met een interesse of hobby en iets helemaal uitdiepen tot op de bodem waardoor ik vergeet te eten. Niets bijzonders voor autisten.

Wat niet-autisten vaak vergeten en waar ze zich door laten misleiden is dat iemand zoals Daniël niet voor niets bij een psychiater terechtkomt omdat hij vastloopt in zijn leven. Hij zet zijn vaardigheden ook niet om in iets dat echt maatschappelijk nut heeft, het draait puur om hem en hem alleen. Hij is vroeger op school vaak gepest en dat is typerend voor mensen met autisme en een (rand)normaal IQ. Later lopen ze ook op het werk vast of in een opleiding omdat ze uit de toon vallen. Dat is alles behalve mild (er bestaat dus geen mild autisme, een uitdrukking die ik wel vaker hoor).

Ronald – http://www.autilogie.nl

Groet!

Sander