Franz Alexander founded the Chicago Psychoanalytic Institute. At the end of his life he wrote a book called The history of Psychiatry[1]. This book is an example of Whig-history. Whig-history looks upon history as a progressive process that leads us away from savagery and ignorance towards peace, prosperity and science[2]. Alexander’s view on the history of psychiatry follows the same line of arguments. He describes for instance that medicine has improved the nature of man’s existence[3]. Others such McKeown disagree on this. McKeown ascribes the impovement in health to non-medical factors such as nutrition and hygiene[4].
(meer…)

Rond 1800 zijn veranderingen in de medische praktijk zichtbaar. Ackerknecht laat in zijn boek Medicine at the Paris Hospital [1] zien dat een heel nieuwe unieke medische stroming in het begin van de negentiende eeuw ontstaat. Hij noemt dit “hospital medicine”. Ackerknecht is zeer positief over de ontwikkelingen in deze tijd. Zo stelt hij dat er nieuwe ziekenhuizen kwamen. Deze ziekenhuizen waren geen schim meer van hun middeleeuwse voorgangers [2]. Ook ontstonden er nieuwe en betere scholen voor artsen, dierenartsen en apothekers [3]. Deze tijd kenmerkt zich door het ontstaan van verschillende specialismen waaronder psychiatrie en kindergeneeskunde [4]. Geneeskunde en chirurgie werden weer verenigd [5]. Dit was volgens Ackerknecht van groot historische en internationaal belang. Dit betekende een rehabilitatie van de chirurgie en een vergroting van de invloed van de chirurgie op de geneeskunde. Hiermee werden de middeleeuwen afgesloten [6].

(meer…)

Afgelopen vrijdag was ik op een conferentie van wetenschapshistorici in het kader van mijn studie History and Philosophy of Science. Daar sprak ook hoogleraar in de geschiedenis van de psychiatrie Joost Vijselaar. Hij sprak over de invloed van de elektrificering op de psychiatrie. Al heel snel na de ingebruikname van elektriciteit werd elektriciteit gebruikt bij de behandeling van psychiatrische patienten.

(meer…)